Geschiedenis van tarot: van spel tot kaartduiding

De vroegste bronnen

Het Metropolitan Museum of Art situeert de vroegste bekende vermeldingen in Noord-Italië in de jaren 1440 en 1450. Aan vier kleuren werden afgebeelde troeven en de Dwaas toegevoegd; de kaarten dienden voor een slagenspel.

De 56 kleurkaarten, 21 troeven en de Dwaas vormen samen 78 kaarten. Die vroege documenten bewijzen geen Egyptische oorsprong of middeleeuws gebruik voor waarzeggerij.

Verschillende beeldtradities

Tarot de Marseille is de naam voor een familie van grafische patronen uit verschillende uitgaven. De getalkaarten tonen kleurtekens zonder verhalende scènes. Veel later gaf Pamela Colman Smith de Rider-Waite-Smith-getalkaarten scènes die tal van moderne decks beïnvloedden.

Veranderende betekenissen

Volgens het Met won de verbinding met waarzeggerij en occultisme in de negentiende eeuw aan betekenis; ze beschrijft niet het doel van middeleeuwse kaarten. Spel, historisch onderzoek en symbolische reflectie bestaan vandaag naast elkaar.

Een oude afbeelding maakt niet elke moderne uitleg tot een oude traditie. Het helpt meer om je deck en methode te benoemen dan een onbewezen oorsprong te herhalen.